zondag 12 februari 2017

MASSAMENSprogrammeringen 1

VERGETEN en VERGEVEN
Is een massamensprogrammering.

Vergeten… Het LIJKT zo mooi maar in werkelijkheid funest voor bewustwordingsbevordering.

Door te vergeten worden fouten eerder weer herhaald. De les wordt niet ten diepste doorleefd.
De echte gang van zaken (oorzaak-gevolg-ketens) wordt niet onder ogen gezien.
Gevoelens worden niet verwerkt.

EEN PLAATS GEVEN is de manier. Dat is dus net even wat anders!

Alle ellende in je wegmediteren of weg laten halen door een ander is ook maar een noodoplossing. Je ontzenuwt  dan niet (helemaal) waar het vandaan komt. Na een tijdje komt het dan dus weer terug. Je leert er zodoende niet van. En de LES is waar het om gaat als je wil groeien in werkelijk bewustzijn. Toch kan ondersteuning wel een tijdelijk hulpmiddel zijn. Als het echter de standaardmethode is, zeg ik: gemiste kans op groei… Al wil ik het niet helemaal veroordelen want soms kunnen mensen iets niet aan.

Vergeving was altijd al een lokkertje van religie. ´Kom erbij dan ben je gered´!
Dat is goed nieuws voor de goedgelovigen. In werkelijkheid blijft alles afgedekt, het WERKelijke bewustwordingsproces wordt niet doorlopen.

Nogmaals:
De echte gang van zaken (oorzaak-gevolg-ketens) wordt niet onder ogen gezien.
Gevoelens worden niet verwerkt.

Ieder jaar staan ze weer te blaten bij de SLAVERNIJHERDENKING: de stichtelijke gristenen met hun riedel over vergeving. Uit den treure…

Vergeving hoort er natuurlijk wel bij! Maar aan het EIND van een bewustwordingsproces. Niet bij voorbaat.

En zo zijn er nog wel meer ondermijnende massamensprogrammeringen…

Zoals ook bijvoorbeeld:
“Ze zullen wel gelijk hebben”
De exacte formulering dien je in jezelf na te gaan. Bezien waar (restanten van) deze programmering rondspoken.

Het gaat over de blinde onderwerping aan externe autoriteit. Die zit eringeramd. In de mensheid.
Wat kan switchen naar de tegenovergetelde instelling = FOK JOU.
Geen respect voor autoriteit, de anti-houding.
Te recalcitrant. Dat stoot af. En spoort niet met passend respect voor een medemens.

zaterdag 4 februari 2017

MASSACONSUMENSEN ZIJN ZELF SCHULDIG

MASSACONSUMENSEN ZIJN ZELF SCHULDIG
Over de ingebouwde (systematische) misstanden in de farmaceutische industrie zijn inmiddels aardig wat publicaties verschenen
Er wordt in artikeltjes en reacties vaak stevuig gescholden op deze industrie. Met daarbij beschuldigingen van kwade opzet. In mijn waarneming is de waarheid genuanceerder. Er is vraag, er is aanbod.

Massaconsumensen die niet verder willen kijken dan hun geforceerde comfortzone krijgen wat ze verlangen.
Massaconsumensen willen zelf "quick fixes": even snel van de gevolgen van een ongezonde levensstijl af zijn.
Dus grijpen ze naar de middelen die aldus aangeboden worden: sterk werkende symptoombestrijders.

Dat ze daarbij blindvaren op het oordeel van een vermeende autoriteit (de zelf uitgekozen huisarts) blijft eigen verantwoordelijkheid.

De schuld (voor schadelijke doorwerking van deze middelen) ligt dus absoluut niet eenzijdig bij de industrie.

De aangeboden middelen zijn in de regel niet meer dan symptoomonderdrukkers. Die de naam 'medicatie' dus niet waard zijn, aangezien er niet werkelijk iets wordt genezen.

Deze middelen zijn evenwel allen getest, goedgekeurd en geregistreerd als "geneesmiddel". Hoe kan dat?
Het gehele traject van commercieel idee to pil-in-de-winkel duurt dan wel jaren maar de daadwerkelijke testfase op (gezonde) vrijwilligers is erg kort. Heb zelf ooit aan dit soort testen meegedaan: easy money. Goed van genezen: voor geen geld zou ik dit ooit nog willen doen.

Veelal zijn er met de gepromote pillen wel significante statistische effecten te bespeuren. In wezen komt dit omdat er gewerkt wordt met geforceerde concentraten.

Met kunstmatige methodes worden bepaalde werkzame stoffen geisoleerd (in afzondering) geconcentreerd of zelfs nagemaakt (synthetiseren).

Daarom werken ze algemeen sneller en sterker dan natuurlijke middelen.
Daarom hebben ze algemeen meer bijwerkingen.

Dus alleen de meest werkzame stoffen worden in de pillen gestopt. Dit lijkt een goed idee en de meetresultaten laten zien dat er effect optreed. Hoera?

Maar in de praktijk zijn er vaak veel bijwerkingen. Juist door het overdreven concentreren op een onnatuurlijke manier. Het is direct te vergelijken met de uitwerking van geraffineerde suiker en zelfs met harddrugs.

Synthetiseren is een apart artikel waard. Het geloof is dat als een stof dezelfde molecuulformule heeft het altijd om dezelfde stof gaat. Ik bestrijd dit: denk dat er enorme kwaliteitsverschillen bestaan tussen natuurlijk en geforceerd nagemaakt met vaak dubieuze bestanddelen. Dit levert naar mijn inzicht meer schadelijke nevenwerkingen op.

Een plant is een compleet pakket in zichzelf. Vaak zijn er tientallen stoffen in stabiel evenwicht met elkaar. De ene zorgt hiervoor, de ander daarvoor: genuanceerd en subtiel. Dus niet alleen een hoofdbestanddeel dat vermeend verantwoordelijk is voor de specifieke werking.

Dan het verschijnsel standaarddosering. Standaarddosering lijkt een veilig gemiddelde. Dit is echter niet de best mogelijke dosering. De best mogelijke dosering (van wat dan ook) is persoonlijk afgestemd.

DE KANKER IN HET SYSTEEM
Voor de zekerheid nog even samengevat. De farmaceutische industrie is een enorme miljardenbusiness. Met aandeelhoudersstructuur bij grootmachtbedrijven die aldus gaan voor maximale winst.

Hoe meer er verkocht wordt, des te meer winst. De hoogst mogelijke verkoop is aldus een streven. Dus de industrie floreert en laat betere cijfers zien wanneer er meer zieken zijn. Goed voor de economie!

Maximale winst is een ziek streven: een ideaal(!) dat ik "de kanker in het systeem" noem. Ga maar na: door dit streven worden (zorg-)kosten bij voorkeur in principe structureel geminimaliseerd. Met enige uitzonderingen ten behoeve van imagobouw (ook goed voor het zelfbeeld van de betrokkenen).

Het probleem van dit maximale winstprincipe is dat het andere (eveneens oprechte) principes (zoals mensen willen helpen zo gezond mogelijk te zijn) overruled. Daarom noem ik dit een stuk kanker in ons economisch systeem.

KWADE OPZET?
Een bittere pil. Het kan boze opzet van de industrie lijken maar dit is het mijns inziens niet.
Eigenlijk is het vooral doorgeslagen geloof in de heilzame werking van de aangeboden middelen
wat de reden voor de gang van zaken is.

En JA: inderdaad hebben de aangeboden middelen ook positieve uitwerkingen! Niet vergeten: in noodgevallen kunnen ze goed werk verrichten. Als standaardtoepassing zijn ze echter een slecht idee.

NEGEREN VAN SIGNALEN
Is het slecht om belangrijke signalen te negeren? Ja maar wie doet dat niet? Vingerwijzen is niet helemaal verkeerd lijkt mij want misstanden moeten gezien worden. Hoewel op alle slakken zoutleggen ook waardeloos is (het zielige gezeur). Echter signalen in ons eigen leven leren lezen is nog belangrijker. Het eigen proces boven alles! Voortdurend leren. Voor betere gezondheid.

Natuurlijk willen mensen vitaal zijn maar ze doen vaak niet wat nodig is om dat te doen.
Verleiding is echt wel een bitch wat dit betreft.

Zoals gemeld: Over de systematische ingebouwde misstanden in de farmaceutische industrie zijn inmiddels aardig wat publicaties verschenen. Is dit voldoende?

De TAAK ligt er volgens mij in om onze waarheid te spreken in onze eigen acties en reacties. Niet te opdringerig maar ook niet te terughoudend! Hoe en wat is een persoonlijke aangelegenheid. EN openstaan, blijven openstaan, voor aanvullende informatie en ervaring. Wakkerder worre is een voortdurend proces.

zondag 29 januari 2017

Het dogma van het LEUK

LEUK ALS DOGMA?
Wat is dat nou: LEUK als dogma... Hahaha? Net echt! Jawilletjes vriend en vijand, het is weer een van die vele culturele f-ck-ups. Die doorgegeven worden als zijnde de normaalste zaak vd wereld. Je doet iets wel of doet iets niet omdat je HET LEUK vind. Dit lijkt normaal en voorheen oordeelde ook ik graag m.b.v. dit criterium. Het is zeker een variabele en een niet onbelangrijke beslissingsfactor bij de voortdurende KEUZES of je iets doet of laat. Maar als het de enige factor wordt, is het gevaarLIJK.

WAT IS ER MIS MET LEUK?
Geen ruk? bijna niks! Alleen wanneer LEUK tot dogma gemaakt wordt, waarmee bedoeld wordt dat het zo’n beetje het enige criterium wordt om beslissingen te nemen, kan het leven nogal oppervlakkig worden. De cultuur van HET LEUK. Wat niet leuk is, wil men dan niet mee te maken hebbeh. Het wordt buitenbeeld geplaatst, geen aandacht aan besteed, verwaarloosd. En zo leer je er ook niet goed mee omgaan.


DIT HEEFT CONSEQUENTIES:
*zaken die men in zichzelf zou moeten aanpakken worden verontachtzaamd. Een deel realiteit in zichzelf wordt ontkend/verwaarloosd in plaats van geaccepteerd: omarmend erbij genomen EN vervolgens op de juiste wijze aangepakt1.
*problemen niet direct genoeg aanpakken maar ontkennen, doorschuiven of afwentelen.
*benodigde confrontaties met anderen worden ontlopen.

Dingen waar men moeite mee heeft, worden eerder ontlopen. Ze zijn immers niet leuk. Confrontatie wordt zo uit de weg gegaan en/of men zoekt op foute manier confrontatie: door afreageren...
    
Hierdoor ligt drama eerder om de hoek. Drama is een vorm van escalatie, vaak voortkomend vanuit eerder verontachtzamen van signalen. Dat is dan weer vervelend en wordt (onbewust) aangegrepen als bewijsmateriaal om schijnbaar vervelende zaken/ problemen verder te (willen) ontlopen (vluchtgedrag).

Zo wordt het leven dus oppervlakkiger. Geforceerd gericht op positiviteit.
Met 'schone schijn' ophouden wat veel destructiever doorwerkt dan velen geloven.


HOE BELANGRIJK IS LEUK???
Dit blijft een persoonlukke vraag!

Voor mij is het vrij essentieel. Was er voorheen ook wel aan verslaafd.

Maar eenzijdigheid werkt averechts. Als andere stabiliserende levenssmaken ontbreken moet het leuk zelf steeds extremer worden om nog impact te kunnen maken.

Het gaat alweer om evenwicht. Zelf ging ik van prettuig gestoord (en nog een stapke verder) naar dwangmatig obsessief onderzoek naar allerlei misstanden die ik tegenkwam. Zeer leerzame fase (met verdere stappen in doorgronding).

Tot de bodem en verder want blootleggen van waarheden is een doorgaand proces. Uiteindelijk is het gestoord om je overal druk om te maken. Je ontkomt niet aan selectie en de noodzaak (recht en plicht) om je eigen mind te beheren en leven vorm te geven. Met daarin genoeg leuks wat mij betreft. Dat is mede een kwestie van focus en waardering.


HET SAAIE LEUK
Zelf vond ik TV algemeen steeds saaierder worden, heherhaling. Op een gegeven moment had ik het wel gezien. Exit TV, zo'n 26 jaar gelee. Omdat ik graag doorgrond waarom zaken lopen zoals ze lopen (daar al vele jaren vrij structureel een deel van mijn aandacht aan besteed), sta ik niet heel snel verbaasd. Evenwel verwondert het mij bijna dat mensen SOAPS zo leuk vinden. Ik vind ze nl. serieus saai. Als kind keek ik wel: Dallas, Dynasty e.d. Maar toen had ik zelf nog weinig beleefd. Dat is het geval met massaconsumensen: ze bezitten weinig eigen leven. TV is dan een substituut, een vervanging daarvoor. Bovendien offeren soaps een soort van risicoloze vrienden: je kunt met ze meeleven, zelf blijf je op een veilige afstand (achter/ voor de TV). Ontstressend in de comfortzone, niet geestverheffend of uitdagend. Natuurlijk kijken velen samen met vrienden, dat kan ook iets zijn dat je samen deelt. Maar te vaak komt het in plaats van meer dieper contact.

De grap is evenwel dat ik de officiele werkelijkheid zelf als soap ben gaan ervaren. Als ik een krant openslaat moet ik regelmatig schateren over de absurde realiteit, hoewel deze ziek is. Het gaat maar door. Gaap in het kwadraat. Massavermaack. Simpele inhoud met veel aandacht voor de vorm. Waarom? Eenvoudig zat: mensen willen relaxen na weer een werkdag ZINLOOS WERK


SLAVERNIJ DOOR VERLEIDING
Leuk als dogma past naadloos in het verhaal van slavernij door verleiding. Dwang blijft de bottomline van de ‘rechtsstaat’, maar verleiding speelt een essentiele rol in het doordraaien van het systeem.       

In mijn waarneming zijn dit soort culturele programmeringen een grote oorzaak van de status quo. Niet zozeer kwade opzet dus, meer simpelweg macht der gewoonte. Ik wrijf het de conspiracydenkerts maar eventjes onder de tepels.


FUNCTIE VAN LEUK
Leuk en relativeren zijn nodig en bezitten waardevolle functie.
https://www.youtube.com/watch?v=j-xxis7hDOE
In perspectief! Als er een allesoverheersend dogma van gemaakt wordt: alle negativiteit/probleem ontlopen/weggerelativeerd wordt, ben je onwijs bezig in mijn waarneming.

Leuk is natuurleuk een kwestie van smaak. Maar ook heel erg van situatie. Erg leuk zit vaak op de rand waarbij het voor mij overigens van genialiteit getuigt als je zoveel mogelijk verschillende soorten mensen kunt laten lachen.

Leuk als dogma ('het moet leuk zijn anders doe ik het liever niet') gebruiken is net zoiets als -vergelijkbaar met- LEKKER als enige criterium tav wat je eet. Dan krijg je kamerolifantjes, de Mac D.-clones. U ziet ze waggelen door de winkelstraten. Vaak kun je ze aan komen stinkeh ook aangezien de afvalstank in het zweet wordt weggespoten met deo?    

LEUK als dogma is fijn voor verwende mensjes. Dit verwend gedeo is m.i. standaard gekoppeld aan emotionele verwaarlozing (en vandaaruit dus ook niet gezond kunnen omgaan met een deel negativiteit). Daardoor is verwend gedoe op die manier ook verslavend: het is nooit genoeg omdat het een poging tot compensatie betreft. Uiteindelijk (al kan dat lang duren), keert die instelling zich tegen je. En dan begint het pad van positieve liefdevolle discipline (waarbij jezelf structureel af en toe goedgezond verwennen wel waardevol blijft). JiPPIE!


LEUK ALS BIJPRODUCT
Dit alles gemeld hebbende is LEUK vinden natuurluk nog steeds wel heel belangrijk. Leuk is niet verkeerd, maar alleen leuk eisen is te beperkt. Nodig/ nuttig/ interessant zijn evenzeer waardevolle criteria.

Wat is goed/beter voor mij? En wat voelt goed om te doen wanneer ik mezelf breder definieer? Dit is niet perse leuk! Zo beoefen ikzelf nogal wat vormpjes van lichamelijke en meditatieve discipline. Niet altijd perse zin in. Maar gewoon uitvoeren. Het helpt daarmee om flow te HANDHAVEN. Die flow zorgt dan weer voor een hoger nivo van meezin om aan te pakken wat gedaan2 dient te worre.

In UITVOERING moetje problemen erbij nemen en niet ontlopen. Ook niet expres opzoeken natuurlijk maar zelf groter groeien en ze op die wijze hun beperkende kracht ontnemen. Doorbijten dus met betere toewijding. Dan blijft het OOK leuk. Dit lijkt een paradox? Ik zeg niet: "alleen maar leuk" maar wel: "ook leuk". Ervaar dit als waar. Wanneer eenzijdigheid gekoesterd wordt, volgt er verveling/drama.


NOTEN
1. AANPAKKEN: ipv er slachtoffer van worden met allerlei symptomen die vervolgens met middelen (pillen) en manieren (verslavingen zoals sex, vreten, verzin het zelf maar) onderdrukt of tijdelijk verlicht worre.

2. wat gedaan dient te worden: "voor lief nemen"!

donderdag 26 januari 2017

Carnaval Sex als Reddende Traditie voor de Mens?

Een gered artikel. Rond 2011 gevonden, later verdween het, maar had het bewaard.

Werd gepubliceerd op 20 april 2011 door The Seed.

Wanneer ik de orginele link check krijg ik nu een BRILreclame! AHAHA


Carnaval, de 'vleesval'. Van orgine een uitleeffeest. Carnaval bezit heidense wortels: in prehistorie, in tribale tijden was het een van de feesten passend in een natuurafgestemd leefritme. Een voorjaarsfeest.

In latere fasen van 'beschaving' was er minder te vieren. Er moest gebeden worre, voor 'verlossing', opgesloten inda kerk (kerker is dan ook een apart woord: die was onderdeel vh slot vd wereldlijke heerser). Carnaval werd een uitleeffeest. En dan de rest vh jaar weer braaf in het gareel. Ongeveer.

Ben zelf een soort carnavalskindje: mijn ouders ontmoetten elkander toen. Vandaar. Lalalata volgde een stuk hersenspoeling met carnavalsliedjes.

HET ORGINELE ARTIKEL:
Voor veel zuiderlingen is carnaval een kwestie van zuipen en neuken om alles wat gebeurd is, na carnaval, direct weer te vergeten (en zo nodig te ontkennen). Een jaarlijkse uitlaatklep. Maar wat ligt aan deze, voor niet-zuiderlingen zonderlinge, traditie ten grondslag? Is het gewoon een overblijfsel uit langvervlogen katholieke tijden of steekt hier meer achter? Het heeft om een hele goede rede de tand des tijds overleefd en als we bij andere oude beschavingen gaan kijken, zien we grote overeenkomsten met tradities die niets met katholicisme te maken hadden. Uiteindelijk blijken zulke uitspattingen van die tradities omgeven met een religieus kleed maar liggen er diepe biologische menselijke waarheden aan ten grondslag. Deze geven onze kijk op het zuipen en neuken niet alleen inhoud, maar blijken een belofte te zijn voor wat de bouwstenen vormen van een menselijke beschaving. Zulke zgn. immorele uitspattingen zouden we daarom niet alleen niet moeten willen onderdrukken maar juist omarmen en wellicht uitbreiden. Anders dan bepaalde ‘morele’ normen zouden doen geloven, geeft onze menselijke biologie aan dat carnaval niet afgeschaft moet worden maar dat we de waarde ervan moeten leren beseffen en vervolgens de leringen eruit trekken voor wat betreft hoe we met elkaar omgaan.

Er zijn een hoop fabels over vrouwen en sex, en over sex in ‘t algemeen. Dat heeft te doen met morele normen die niets te maken hebben met lichamelijke en genetisch bepaalde psychische eigenschappen. We onderdrukken vele menselijke eigenschappen en verliezen ons vaak in de culturele realiteit zodat we op een gegeven moment ons wijs maken dat de cultuur onze natuur is. Cultuur die in tegenspraak met natuur is, echter, kan voor grote problemen zorgen. Zo zorgt monogamie, bijvoorbeeld, voor problemen die polygame culturen niet kennen. Charles Darwin onderzocht de mens en moest concluderen dat polygamie bij de mens hoort (al doen meestal maar 10% van de mensen in een polygame cultuur eraan mee).

Aangezien 87% van de culturen op aarde polygamie kennen, getuigt het niet alleen van een dwarse en onrealistische houding om monogamie te blijven eisen, maar ook van kapsones. Onderzoek naar de mens wijst uit dat die meerderheid aan polygame culturen in overeenstemming leven met de natuur van de mens. Zijn ze dan minder dan culturen die om wat voor reden dan ook monogamie opleggen [want dat is ervoor nodig om het te bereiken]? Ook al leven wij in een monogame cultuur, de intelligente geest zou eens stil kunnen staan bij veranderingen van sexuele normen die ons als mens gelukkiger zouden kunnen maken, minder gestressed omdat we constant oorlog voeren tegen menselijke neigingen die zich slecht laten onderdrukken.

Vrouwen zijn biologisch erop gebouwd om seks met meerdere mannen tegelijk te hebben. Niet met meerdere mannen tegelijk een relatie te hebben, maar seks te hebben. Het vrouwelijke geslachtsorgaan heeft kleine holtes waarin mannelijk zaad opgeslagen kan worden en bewaard. Dit en andere voorzieningen in de vagina en baarmoeder maken dat vrouwen het zaad van meerdere mannen tegelijk kunnen verzamelen en tegen elkaar laten concurreren. Het sterkste zaad zal dan overwinnen. Vele andere zoogdieren kennen ook dergelijke voorzieningen, dus dit hoeft ons niet te verbazen. Denkt u dat als de mens deze LICHAMELIJKE voorzieningen heeft, dat de menselijke geest hiermee van nature in strijd kan verkeren? Van CULTURE, ja, maar niet van nature. De vrouwelijke psyche is dus erop gericht het zaad van meerdere mannen tegelijk te verzamelen. Dat is een realiteit die in cultuur verwerkt zou kunnen worden. Sterker nog, het is een realiteit die in zeer vele culturen (daarom!) verwerkt IS. Bij ons heet zo’n vrouw een slet of sexverslaafde, maar veroordeling en onderdrukking van natuurlijke neigingen maakt mensen niet gelukkig.
De sexuele behoeften van de vrouw zijn niet dezelfde als die van de man, zelfs als je de vrouw in haar natuurlijke sexueel actieve vorm beschouwt. De vrouw heeft een maandelijkse sexuele cyclus van hoogte- en dieptepunten, van hormonale hoogtes en rustpunten. Culturen over de hele wereld hebben deze realiteit in tradities verwerkt. Zulke culturen zijn weliswaar heel anders dan de zgn. Westerse culturen, maar daarom niet vreemd aan de wezenlijke natuur van de mens, zelfs niet van de Westerse mens. Westerlingen die ‘vreemde’ culturen bekijken vanuit hoe natuurlijk en menselijk ze zijn, zouden hieruit niet alleen meer over hun eigen psyche kunnen leren, maar als ze bepaalde menselijke neigingen zouden accepteren en zelfs omarmen, zouden ze veel gelukkiger kunnen worden, vrede hebbend met hun menszijn. Veel stres van Westerlingen komt zondermeer voort uit hun zeer onrealistische beperkende sexuele normen.

Vrouwen zijn biologisch ontwikkeld om de beste genen te vinden voor hun nageslacht, genen die de sterkste kinderen kunnen voortbrengen, genen die het beste bij hun passen. Genen, echter, zijn vooral een lichamelijke blauwdruk. Het opvoeden van kinderen, daarentegen, is een culturele en geestelijke zaak. Vrouwen zoeken dan ook naar verschillende eigenschappen in mannen. Als ‘t gaat om hen te bevruchten, zoeken ze een man [of mannen] die genetisch superieur aanvoelt. Als ‘t echter gaat om hun kinderen groot te brengen, om mee samen te leven en door ‘t leven te gaan, zoeken ze een man [enkelvoud] die cultureel en/of geestelijk superieur aanvoelt. Waar zal de vrouw nu verliefd op worden en waar zal ze geil van worden? Dat is een belangrijke vraag. Volgens Westerse ideaal en zelfs eis, zoekt de vrouw een man die beide aspecten in zich verenigt. Alle andere mannen moet ze dan verder vergeten. Probleem daarbij is dat dergelijke fantastische mannen niet alleen dun bezaaid zijn, maar misschien zelfs nauwelijks bestaan. Is ‘t zelfs wel wenselijk dat het bij één man blijft, gezien de natuurlijke biologische mogelijkheden en eisen? Alles wijst erop dat het een onrealistisch verlangen voor een vrouw is om dit Westerse ideaal na te streven. Dat zal niemand gelukkig maken. Wat is een menselijk alternatief?

Vrouwen zoeken een echtgenoot om een gezin mee groot te brengen. Die man dient cultureel superieur te zijn. De kinderen die de vrouw ter wereld wil gaan brengen, echter, hoeven helemaal niet door DIE man bevrucht te worden. Sterker nog, puur menselijk gezien is dat zeer onwaarschijnlijk. Één keer in de maand heeft de vrouw sexueel een hormonaal hoogtepunt dat enkele dagen duurt. Ze wil uiteraard een man hebben voor haar kinderen die er altijd is, maar één keer per maand zoekt ze een man die genetisch het meest te bieden heeft. Met die man wil de vrouw alleen maar seks hebben, niets meer. Ze hoeft met hem verder geen relatie en hij hoeft verder geen eisen te hebben ten aanzien van zijn genetisch nageslacht. Dat vrouwen na een ‘slippertje’ in de Westerse cultuur hun vaste partner de rug toe keren, heeft alleen te maken met het monogame ideaal. Als vrouwen zich vrij voelden om seks te hebben zoals hun lichaam dat eist, zouden ze mannen na de seks gewoon kunnen laten gaan zoals de natuur dat bedoeld heeft. Mannen zijn dan ook maar al te gewillig om de vrouw in deze te bedienen. Zeker jonge mannen zijn er niet op gericht zich vast te leggen in een relatie met één vrouw die vervolgens hen gaat opzadelen met ‘haar’ kinderen. Dat is iets voor rijpe mannen die na decennia onderzoek, wijsheid en ervaringen opgedaan hebben die hen klaar hebben gemaakt voor vastigheid en het vaderschap.

En waarom zouden de oudere mannen met jongere vrouwen willen dat hun kinderen van hun eigen genen zijn? Dat is onnodig. Een vader word je vanwege je geestelijke relatie tot je kinderen, iets wat ontstaat vanuit de gezinsituatie. Een biologische vader die zijn kind nooit ziet heeft dan ook niet-tot-nauwelijks een relatie met ‘zijn’ nageslacht. De vader die aanwezig is ALS VADER IS DE WERKELIJKE VADERFIGUUR. In een cultuur waar sexuele trouw niet obsessief benaderd wordt, zal een aantrekkelijke echtgenoot bovendien bij andere vrouwen al genetisch nageslacht hebben kunnen verwekken [kinderen die hij verwerkte toen hij jong en op zijn aantrekkelijkst was] en zal een eventueel verlangen naar genetisch nageslacht hiermee (misschien al lang geleden) geklaard zijn. Dat werkt trouwens ook beter voor de mens als soort, want zo krijgen de beste mannen meer kinderen en planten minder aantrekkelijke mannen zich relatief minder voort.

Bovendien zijn (die oudere) mannen, zoals alle echtgenoten, blij als hun echtgenotes blij zijn. En als dat betekent dat de jonge dames eens per maand sexuele stoom afblazen, waar zouden ze zich druk om maken? Als je alle dagen van de maand kunt genieten van je jonge vrouw, behalve die paar dagen dat ze op pad gaat naar betekenisloze seks met vreemde jochies van nix, wat zou je je dan druk maken? Alleen in culturen waar sexuele ontrouw tot scheiding leidt, is een dergelijke obsessie met seks(suele trouw) en met zulke beklemmende sexuele normen te verwachten. Niet alleen hebben oudere mannen in hun jonge jaren genoeg kansen gehad om hun genen door te geven, maar ze zijn intussen om verschillende redenen minder geschikt om kinderen te verwekken (ook al lukt ‘t ze wel).

Darwin heeft in zijn onderzoek o.a. ontdekt dat beesten op zoek gaan naar de gezondste partner die ze kunnen krijgen. Bij zgn. monogame soorten vinden de sterkste en gezondste vrouwen de sterkste en gezondste mannen. Als die weg zijn, zoeken de iets minder bedeelde leden van de soort de best overgebleven partner, enz. Iedereen zoekt altijd naar het beste wat die krijgen kan, maar als je zelf niet al te veel te bieden hebt, zijn de besten al met een meerbelovende partner bezet en moet je verder zoeken totdat je slaagt. Volgens Darwins onderzoek zijn de meest aantrekkelijke partners die leden van een soort die het gezondst en/of het sterkst zijn. Om deze reden zijn jonge mensen veel aantrekkelijker als sexuele partner dan oudere en (doorgaans) minder-goed-uitziende mannen en vrouwen. Vrouwen die een echtgenoot zoeken, echter, gaan af op meer dan wat aantrekkelijk is. Maar wanneer hun hormonale hoogtepunt in de maand gekomen is, gaan ze tijdelijk vooral voor wat lichamelijk aantrekkelijk, jong, en sterk is. Ze willen dan niet praten, ze komen om te neuken. Uiteraard zijn dergelijke tendensen in de Westerse cultuur onderdrukt en zou men zulk gedrag ‘sletterig’ noemen, maar als de cultuur de natuur zou volgen, zou de cultuur deze natuurlijke tendensen eren.

Voor mannen werkt dit anders. Mannen willen altijd de gezondste vrouwen neuken. Alleen rijpe mannen zijn in staat om een relatie obv sexuele trouw in stand te houden. Dit verklaart mede de enorme percentage aan scheidingen, want jonge mannen begaan in de Westerse cultuur de fout om zich te vroeg te binden en komen hier later op terug (als ze merken dat ze niet van andere vrouwen af kunnen blijven). Op een gegeven moment, echter, wordt een man rijper, leert hij onderkennen wat hij het liefst wil, en normaalgesproken zoekt hij dan een (jongere) vrouw die voldoet aan zijn eisen en wensen, waar hij zich mee tevreden kan stellen. Dat heeft niet zozeer met minder sexuele interesse te maken, maar veel meer met juist meer geestelijke rijpheid. Jonge mannen weten nog niet wat ze willen en hun nieuwsgierigheid naar het leven, speciaal naar vrouwen, maakt hen ONGESCHIKT VOOR VASTE RELATIES. De ontwikkeling van de vrouwelijke psyche maakt dat (die volgens Westelijke normen sletterige) vrouwen op jonge leeftijd al wel een langdurige relatie willen en aankunnen.

Dat kan ook niet anders want hun jonge lichamen zijn het meest geschikt om zich te wijden aan voortplanting. Als hun sexualiteit halverwege de 30 verandert, zijn ze meer gewaagd aan jonge mannen en natuurlijk gezien zouden deze twee groepen zich opzoeken voor sexueel contact; de jonge mannen die nog niet aan kinderen en vaste relaties toe zijn, kunnen zich uitleven met (voor hun) oudere vrouwen. Deze vrouwen hebben die jonge mannen niet nodig voor voortplanting, zekerheid, of een vaste relatie,, maar brengen aan deze jongens kennis over, en ervaring met vrouwen bij, terwijl ze genieten van wat hun jonge lichamen hun te bieden hebben.

De mens is van nature gericht op relaties met mensen van een andere leeftijd. Als een man jong is, kan hij beter een rijpere vrouw zoeken, als hij ouder is een jongere; de jonge vrouw kan beter een rijpe man als verzorger/vader voor haar kinderen nemen, de sexueel rijpere vrouw past het beste bij een jongere man. Het idee om één sexuele partner voor het leven te nemen, is dus vanuit de menselijke psyche en biologie onnatuurlijk.

-Jonge vrouwen hebben een rijpe, standvastige (meer vermogende), trouwe, wijze oudere man als echtgenoot en vader voor hun kinderen nodig;
-Jonge mannen hebben dan de rijpe, ervaren, vrije, sexueel zeer actieve oudere vrouwen die hen willen bedienen terwijl ze zelf op het sexuele hoogtepunt van hun leven verkeren;
-Oudere vrouwen hebben hun opgegroeide kinderen, hun gesetteld leventje met hun intussen behoorlijk oude man [die met hun trouwden toen zij zelf jonge vrouwen waren], en genieten van jonge mannen die hen kunnen bedienen terwijl ze in de meest sexueel actieve jaren van hun leven verkeren;
-De oudere man is zijn wilde haren kwijt en weet precies wat hij in een vrouw zoekt, heeft financiële zekerheid, en zoekt uit de meeste aantrekkelijke vrouwen die er zijn, jonge vrouwen, er één die zijn leven opfleurt met haar jeudige energie en schoonheid en aan wie [en aan wiens kinderen] hij de zekerheid, middelen, en standvastigheid kan bieden die jonge mannen nog niet bereikt kunnen hebben.

Iedereen happy. Er is echter nog een laatste logische en natuurlijke relatievorm die zich dwars door al de bovengenoemde beweegt en die direct in relatie staat tot het verschijnsel carnaval: jonge vrouwen die jonge mannen opzoeken om zich door hen te laten bevruchten.

De eerste 4 RELATIEVORMEN zijn de dagelijkse gang van zaken voor mensen volgens de biologische realiteit van de mens. In de ideale, meest menselijke situatie ziet hun leven er meestal zo ongeveer uit. Voor de voortplanting, echter, is het niet gewenst dat oudere mannen hun jongere vrouwen ook daadwerkelijk bevruchten. Dat is slecht voor de soort. Oudere mannen hebben niet alleen het nadeel dat ze er minder vitaal en goed uitzien dan jonge mannen, maar hun genetisch materiaal is ook van een mindere kwaliteit. Er zijn intussen duidelijke aanwijzingen dat ouderdom ermee te maken heeft dat de uiteinden van DNA draden ontrafelen, een beetje zoals een schoenveteruiteinde steeds slapper wordt totdat die uiteenvalt. Door de mindere kwaliteit van de uiteinden, treden steeds meer fouten in de kopietjes op, mutaties van de orginele DNA die leiden tot zwakkere en slechtere cellen. Het lichaam heeft hierdoor steeds slechtere DNA dat zich alsmaar verder verschlechtert wanneer het zich door het kopiëren tot nog slechtere DNA ontwikkelt en naar alsmaar meer mutaties en meer afgerafelde uiteinden van DNA draden. Een oudere vader geeft dus reeds afgetakelde DNA draden door aan zijn nageslacht. De DNA van jonge mannen, echter, is nog van goede kwaliteit en biedt betere levensverwachtingen aan nageslacht.

Het is dan ook zeer logisch en natuurlijk dat vrouwen zich willen voortplanten met jonge mannen. Het is ook logisch dat die jonge mannen waardeloos zijn als vader/verzorger! De jonge vrouw ziet in de oudere man een veel betere echtgenoot dan de jonge man, maar één keer in de maand, wanneer haar voorplantingshormonen haar tot veel, vaak, en dwingend seks aanzetten,, zal dat haar allemaal een zorg zijn en leidt haar lichaam haar naar de beste bron van DNA voor haar kinderen: op-seks-beluste jonge mannen die nergens anders goed voor zijn.

Vele culturen ter wereld nemen dergelijke menselijke neigingen serieus en dat gebeurt door middel van bepaalde tradities. Die tradities worden door de mensen van die cultuur net zo min begrepen als mensen begrijpen waarom carnaval nog steeds bestaat, maar je hoeft niet te begrijpen waarom een traditie klopt om aan te kunnen voelen dat het menselijk en daarom goed is.

Als je als jonge vrouw getrouwd bent (met je oudere man) en je dagelijks voor je kinderen zorgt, is het niet vanzelfsprekend dat je in contact komt met jonge mannen (wanneer je daar trek in krijgt). Beschavingen over de wereld hebben daarom allerlei vormen van contact gecreëerd om aan deze zeer natuurlijke en wenselijke vrouwelijke neigingen tegemoet te komen. Dit is nu de rol van carnavalachtige tradities in relatie tot de biologische en psychische eigenschappen van de vrouw. Carnaval is echter maar één van eindeloze invullingen hiervan.

Uiteraard geniet iedereen van de carnaval mee, man en vrouw, jong en oud. Dat zal in onze cultuur deels zijn om de ware aard en doel van carnaval te verdoezelen, die van heidense (maar menselijke) traditie om jonge vrouwen aan goed DNA te helpen. Oud en jong komen dan ook samen naar carnaval. De oudere vrouwen, de oudere mannen, de jonge mensen,, allen komen ze seks halen of andere dingen. Maar uiteindelijk gaat ’t maar om twee van deze groeperingen bij elkaar te brengen: jonge mannen met jonge vrouwen, en wel op zo’n manier dat ze anoniem [maskers] of in ieder geval onbetekenend met elkaar (sexueel) contact kunnen hebben.

Vrouwen hebben natuurlijk niet allemaal samen hun hormonale hoogtepunten wanneer ze een eisprong hebben en vruchtbaar zijn. Carnaval zelf zal dan maar voor een klein percentage dienen als moment waarop 2 jonge mensen elkaar bevruchten. Waar het eigenlijk toe aanzet is sexuele vrijheid die mensen blij maakt en de kwaliteit van mens als soort ondersteunt. Wellicht waren carnaval en andere rituelen waarbij priesteressen zich naakt en anoniem presenteerden, altijd al bedoeld om aan IEDEREEN duidelijk te maken dat het goed is dat jonge mooie mensen elkaar opzoeken voor sexueel contact. Dat weekendje uit, dat feest, die NEUKVAKANTIE,, welke vorm het ook krijgt,, zijn kansen voor een jonge vrouw om op zoek te gaan naar het beste genetische materiaal dat ze krijgen kan, om haar gezin maar ook de mens als soort te dienen. Haar sexuele geaardheid maakt haar gezin niet stuk, het versterkt het (hoewel je je af kunt vragen of ze niet ook ongetrouwd dit zou moeten nastreven). Hoe kan het anders? De natuur doet altijd dat wat miljoenen jaren evolutie aangetoond hebben dat nodig en het beste is. Dat is wat natuur IS.

Tijdens het jaarlijkse carnaval zijn vrouwen wellicht altijd al bedoeld om een sekspartner te vinden voor de rest van het jaar (tot het volgende carnaval, wellicht) voor wanneer ze sexueel ontembaar zijn. En het hele ritueel, waar het hele volk aan meedoet, is puur en alleen om voor iedereen te onderstrepen dat dat goed is. Het moet toegestaan worden, het moet geeerd worden, het is wenselijk. Laat je jonge vrouw zich af en toe opmaken, zich mooi maken, en op zoek gaan naar de beste genen die ze vinden kan voor jullie kinderen. Een keer per maand moet ze maar haar decollote bloot en makeup op de hoer kunnen uithangen. De wolven kunnen op pad om te bewijzen dat ze ‘t waard zijn om biologische vaders te worden, maar als ze hun taak als bevruchter uitgevoerd hebben, heb je daar verder geen last van OMDAT je erkent wat er nodig is en wat zich eigenlijk afspeelt. We hoeven niet meer ervan te maken dan ‘t is: jonge vrouwen die hun sexuele natuur eren, ten bate van de mens als soort, en ter ere van carpe diem.

Carnaval is een traditie die moet aangeven dat het leven een feest moet (kunnen) zijn terwijl we onze basale natuur omarmen, maar ook om aan te geven wat daarbij komt kijken: sexuele vrijheid en waardering voor jeugd en schoonheid en periodieke orgies…



donderdag 3 maart 2016

WAT IS GOD? deel1

WAT IS GOD?

Soort van hahahamvraag!
video

Het is voor mij wel gezond eens een stukkie socialer te worre. Daarom een vraagske: wat denk jij over/van een God/Goden?

Ik denk dus dat Goden op niveaus bestaan. Er is geen sprake van 1 ultieme schepper die alles beheerst. Want dat zou niet rijmen met het concept van oneindigheid; okidokee toch?!

Ik geloof dus niet in ein God die pietluttig kleinzielige regeltjes opstelt en zielen beoordeelt naar gelang deze na-geleefd worden. Volgens mij is dat Godsbeeld geboren uit menselijke projectie van een eigen machttrip. Die machtstrip wordt evenwel gesteund WANT:

Ik geloof wel dat een 'God' die aanbidding vereist en hele groepen mensen verdoemd meer een demonische entiteit is. Met een bijbehorende hierarchie van gehoorzaamheid die mensen misbruikt.

Oja mensen die beweren 'Godgerealiseerd' te zijn of zoiets, verdienen wantrouwen. Realisatie is een voortdurend proces. Geloven dat je (volledig) gerealiseerd bent en anderen niet opent de poorten voor uitleven van arrogantie. De guru wordt dan een spirituele diktatort.

De schepping van de mens. Ik geloof niet meer dat wij geschapen zijn door de Annunaki. Hoewel dit afgebeeld staat op Soemmerische kleitabletten. Ging me beseffen dat heersers zich altijd laten afbeelden als zijnde goeden. Denk dat zij het DNA van de mens vernaggeld hebben, gedeactiveerd.

De mens bestond dus al. Geschapen door spiritueel ontwikkelde intelligenties, wie weet daar meer van? Ik zie wel bewijs dat de mens van nature heel spiritueel geactiveerd en afgestemd was. Op dusdanige wijze dat het amper valt voor te stellen. Bedoel bijvoorbeeld bewust reizen door het universum met de eigen geest, onafhankelijk van externe technologie is geen vaardigheid van de moderne massaconsumens.

Wijzelf zijn kleine scheppertjes in ons eigen leven alhier op moeder aarde. Je kunt zeggen dat dit gebeurt door kanaliseren van Godkracht of hoe je dit noemen wil. Door heilige inspiratie. Met verkeerde vrienden kan ook: er valt van alles te channelen. Onderscheidingsvermogen is onmisbaar. Gevoeligheid voor vleierij is gevaarlijk. VOEL GOED of beter!

Het valt niet te ontkennen dat je als ziel in een lichaam een aparte entiteit bent. Afgescheiden maar daardoor ook met de mogelukheid om zelf te ervaren. Er is een veelvoud aan allerlei ervaringen op aarde mogelijk. Denk dat medemensen onze paralelle levens zijn. 



Wordt binnenkort vervogeld.

zondag 27 december 2015

Bye bye Sri1

SRI CHINMOY: CELIBATE MASTER OR KEEPER OF SECRET HAREM
No criticism @ wikipedia

http://15yearsinshiningdarkness.blogspot.in/p/blog-page_88.html

WHAT ABOUT THESE ACCUSATIONS?
Disciples have to believe these reports about Sri having sex MUST BE FALSE for it would destroy their faith -shortcircuiting their inner system- and leave their own lifeboat in heaviest weather… It totally contradicts with their internalised believe that he indeed was one real "Godrealised Master" or even the "Avatar of the Era". SO they don´t want to read it, let alone absorb this part of experience. They need an excuse to do so so they will say it´s false because of revenge or -as usual- believe that these honest people who spoke up are being possessed by an "hostile force"...
Some special soul-fragrance!
WAS THE SRI CHINMOY MOVEMENT A CULT?
It's empowering to read into the personal stories. It does reveal we were INSIDE A CULT. While a disciple i didn't agree on that view, i also was defending 'my Guru'. I did participate on strength of my own free will. I went for it, put a lot of effort in and experienced results. But i was well away from the man. From insiders who were closer we learn quite different stories! While a disciple i translated a 'book' called "14 American mothers and 14 American daughters with Sri Chinmoy" in which he states that family didn't have to be renounced. In reality he was not so straight, often showing very different faces and contradicting this propagated view to the outside world. Also when one was feeling high on meditation, one wished to stay in that state. Me myself took more distance from my family. Actually i used being in the Chinmoy movement to establish this. For me that was not a bad thing to do, breaking limiting habits. Ai i remember back then my mother asked me if Sri Chinmoy was having sex (with disciples). I said: "no no no". But she turned out to have right intuition after all...

For me being in an outside ring it was not so much an issue. But from many reports coming from closer disciples i learn that Chinmoy did behave sectarian. Like forcing people to stay, with i must say serious threats. Also quite easily threatening to order them to go if they did not please him: obey to his dictates. Now looking back and reading other's stories i surely notice dictatorial behavior. Once you really surrendered your life to this path, you became dependant on it for living and then leaving is far from an easy option. Actually being a disciple made one more and increasingly dependent instead of more liberated!!

One thing i also destilled from the postings is that exdiciples should have SELF-CONFIDENCE. Instead of believing that all good things were happening because of their guru. Reflects about it: it´s your intention and very own aspiration behind it. I cannot say he didn´t help sometimes but giving all the credit to him seems sincerely insane. Claiming fruits for yourself is no stupid ego-act. It's part of a healthy personality!

And he took CREDIT FOR EVERYTHING. Always only his name was printed and pronounced, instead of "Sri C. and his (chosen) disciples". So hardly affirming that almost all was indeed in reality a joint production. Actually disciples did so much so much for him! But asking for some normal acknowledgement was only ego-speaking in this twisted part of his philosophy. Only to outside people he did that a lot, writing songs for them and so. To grow his reach. Now i do think that playing guru is the ultimate egotrip… Just forget about it…

It seems like our Sri was not egoîstic because he did officially not accept any credits himself: offering everything to the Supreme. But looking sharper into it: it was stated as 'the Supreme in and through' him: Sri Chinmoy. He was an individual man with a body. And mind and vital indeed. And divine ego?

If you fell for THE INITIAL ASSUMPTION: Chinboy being a "Fully Realised Godrealised Master" then you will view all of his behavior through this dogmatic belief. Everything will allways be your faults. Quite immature! And untrue too.

WAS IT FALSE LIGHT?
What about "false light"? Well his job of manifestation was not against the rulers of this world. He was always smiling with them, hardly criticism uttered there. Also not much analysis of worldly matters. Only in some extremely general terms like "ignorance" and 'hostile force'.
His vision was a ONENESS WORLD. We should think about it: yes USE YOUR MIND: that is an important part of being an aspiring human. Looking closer into this: he in was in line with the powers that be...
 
IS SRI CHINMOY A TRUE GURU/MASTER?
Looking back and thinking for myself (one another very important aspect in the real spiritual life) i think it is impossible to take ultimate RESPONSABILITY for another soul. One can try to do so (for some time), but that indeed requires surrender from that soul! But ultimately it is impossible and therefore a 'spiritual' lie to me. I think Chinmoy was caught into this particular belieftrap himself, leading to becoming more and more demanding.

At official Chinmoysites (from followers) the subject of sex doesn't get much attention (just 'get over it').

Ghose says "quack":
“The Guru has to be a perfect example of what he teaches. His outer being has to be the perfect example of what he is saying. Otherwise he is not a Guru.... The responsibility of a Guru is tremendous. If the Guru is not a perfect example of his teachings, then he is not a true Guru. He is what in the medical world they call a “quack” (in Ross, 2003d).

"So-called human weaknesses are one thing; but if the Master indulges in lower vital life, sex life, then that Master is very bad and you have to leave him" (Chinmoy, 1985).
I don’t know where this specific quote comes from. However celibacy was a strict rule, he put people out of the meditationcentre if they did not obey this rule. According to his own definition he is indeed a false master.

Was Chinmoy a fraud? Debunkers easily think: yes, of course. The truth is not that simple to me: it is more than just yes or no. I had some impressive experiences 'under his guidance'. That doesn´t imply that his philosophy nor his life was perfect. Far from it!! But he was a kind of spiritual bigshot after all that accomplished more than most in his life, look at his C.V. However i do agree with the view that true spirituality is about pure quality, not so much emphasis at quantity which was indeed the case.

TRUE OR FALSE? It's not as black/white-dogmatic as people tend to believe. What is important to me is that the testimonies add up to a CONSISTENT STORY. If you are new to this i suggest you print it out and allow yourself time to digest this. That is if you want to know it. If you want to protect your perfect image of Chinmoy, you are of course free to do that. But this guy knew how to meditate and how to teach it. It nourished me back then and still i'm practising some forms of what i learned though these were not invented by him! Recently i found some new and more transcending methods:
http://www.pathworklectures.com/pathwork/atlas-of-wisdom-pathwork/pathwork/pathwork-lecture-182-the-process-of-meditation-meditation-for-three-voices-ego-lower-self-higher-self

IS SRI CHINMOY GODREALISED OR TRULY ENLIGHTENED??
Good question: when is a person Godrealised?!

Well you have to see and decide this for yourself! Over the years i've come to realise there is no such thing as static Enlightenment. It is not an asset but A CONTINUOUS PROCES in my view! Also Chinmoy states many times that today's realisation is just the starting point for further progress. However I do not see eye to eye with not being able to FALL back as he claims.

If you have let Chinmoy occupy your inner territory one needs time and effort to assimilate this information. All in all i think he was as close to truth as he could be. This does not mean he (re-)presented absolute truth all the time. Also his claim he was not able to make mistakes is a false one in my view now. That is an important one!

He himself truly believed he was a fully realised soul and as such he could not make mistakes. That everything he did was unmistakenbly coming from the highest possible plain of conciousness. In my eyes this immediately contradicts also with needing outside knowledge. He had to be informed about a lot of things. Had he been as evolved as he claimed to be, this would not have been necessary in my vision of things. OK, some things could be considered trivial but then again when he needed to know there should be the godrealised shortcut available to him of knowing it directly. This whole spying-game is more spiritual sick then those absorbed in may believe.

Maybe it's the biggest FAULT to think/believe to make no faults at all. The 'Enlightenment' trip. One can gain a lot of energy from that, when everyone is focussing on you believing it is like that. It inflates the ego. This is especially possible when one believes he doesn't have an human ego at all (which is perfectly in line with believing to make no faults). Chinmoy did not make personal CLAIMS officially: always stating it was 'The Supreme acting in and through him'.

It is also the philosophy which eccompasses some FALSE ELEMENTS. It also most certainly contains valuable concepts and practises (which he didn't invent but rather collected) to me indeed (all disciples collected these experiences). But it is BASED ON IDEALISM. Thus overruling the personality. Encouraging your will to live in his image. He believed he had a "divine ego". This socalled "divine ego" is a cunning concept which i call a sound example of spiritual misconception. To me, in my eyes now, this is impossible, incorrect and leads to dictorial behavior.

PUSHING IDEALISM is also not the same as developing conciousness. That would be based on what is actually present, hidden in the subconcious levels, made concious. This has to be brought up and furthermore examined. PROGRESS was being measured as in how far you succeeded to become your ideal picture. Or better said: his idea of your perfect picture (in general terms) which as a disciple one internalised.

He got stuck in his own IDEALISTIC philosophy with all these BEAUTIFUL AND POWERFUL words... But basically based on willpower. Hardly any exploration of reality-connected feelings coming from (own) experience. Denying the human shadowside. Therefore this sex happening was inevitable i believe.

So according to me Godrealisation or Enlightenment is no static thing to obtain and remain. It is a continuous process! In yourself. By going your OWN WAY. Following a guru is a detour if you stay too long and fail to translate concepts and examples into your very own path!

GRATITUDE!
I agree that his path was also VERY BEAUTIFUL many times. Especially the singing: like angels. However i also have heartfulfilling experiences without Chinmoy. It is about being spiritually aspiring yourself! About being open and saying YES to life!

HOW CHOSEN WERE DISCIPLES?
Of course it was our own choice to (aspire to) become one. The BOTTOMLINE = we wanted to believe!

The question popping up WHY we were accepting Chinmoy as our guru is an important (and personal) one. Me i bought into the statement he would take responsability for my 'Godrealisation'. I remember i actively dismissed my thought that it was not possible that another person takes ultimate responsabibity for your life. Not at all in line with being a "spiritual warrior". After careful evaluation i realised it turns out to be  one of many 'spiritual' lies. I do still think Chinmoy believed it himself. For me it was a kind of relief to not have to take so much responsability for myself. In the end it is a trap however. One cannot escape it and you better do it right. You have to learn to do it. Otherwise you end up surrendering to the whims of another.

Blind belief (in his perfection and philosophy) is a serious error. A detour for not having enough faith in oneself (and having your being being connected to higher self directly and intimately). One/we/i should LEARN TO TRUST ourselves, sharpening judgement for our own decisions. Believing in the necessity of our own processes as well. This aspect is connected strongly to instead following the religious "savior program", which was actively activated by Chinmock's claims. Why not directly by the way?? It was said this was an ardious process, full of mistake. Yes we have to LEARN it, it is a capacity to do so, to become able to handle the force. By actually doing this you can really grow instead of just staying a follower of someone who believes and claimes not to make mistakes... You can manifest your own goddriven work! Cultivate more confidence that can be spiritual expression too!!

Being a disciple was also appealing to our own wish of being special (which in return is a mask for a deeper feeling of being unworthy which is activated by further rejection in early life). If one really would be the student of a man with the stature of Jesus or even higher (which is actually claimed) than that would not be a chance to be missed! Like this many people were persuaded to become disciples. When someone is a disciple one doesn't want to have made a wrong choice so the choice has to be right and will be defended. I was dismissing signs that didn't fit. It may not look like a big thing but this Ranjana woman (a "first-class disciple") was winning the sportsday every year. Actually a trick was played by not allowing younger disciples to participate. But this contradicted strongly with one of the pillars of his path: that the ego had to be battled. I chose to ignore it, deciding it was not important enough to think aboutit.

Another sign that did not really fit the perfectionpicture was his fat belly. Not to make fun of but it does look strange for a man who claims (evertrancending) perfection.

Feats of tempting strength
Was it for real? Back then it was kind of mindblowing. I read that he even didn't belive it himself. I must admit it did help to persuade me into his path...

The weightlifting adventure took him up to about 700 pounds: he was just able to move this weight a bit, by far not really extending it. Then he jumped to the tenfold of that. So now i believe that the 7000and a kinky bit-pound lift indeed was a hoax.... And i do agree that: "extraordinary claims need extraordinary proof" which was not provided when this easily could have been done with good videoshootage to start with). In 2011 a short documentary was produced called: CHALLENGING IMPOSSIBILITY which even won some awards. But no word in that about the 7000p-lift. There is hardly any evidence other than a few pictures...
From more distance it's like Sai Baba performing 'magic'...
I did never really like this Baba-character. But now i do see many similarities with Chinboy. They may JUSTIFY THIS CUNNING BEHAVIOR for themselves as being a necessary means (likewise the way official laws were being dismissed). By believing that people want or need these kind of action to persuade them into 'the spiritual life'...

MEASURING PROGRESS
How do you measure progress? It's on you! Is it real progress in expanding conciousness of what is happening in the (inner and outer) world (and even beyond)? Is it only progress in your capacity to manifest his expressions? This way disciples used to justify staying. Or by appreciating how far one is able to push certain qualities (like obedience, surrender, 'unconditional' love and so on). If (groups of likeminded) qualities are isolated, not in equalibrium on an larger scale, they disrupt one's personality in my opinion.

Now i consider accepting a whole philosophy to be undoubtly true as a kind of mental lazyness. Everybody who left this path will have to plough through his/her own beliefs all over again! I don't know if you need a platinum plough this time or simply some sound barehanded common sense. I do believe it is not necessary to vow your hands doing prayer. It was in the ending days of my own discipleship that vowing hands became obligatoire. I didn't like it to be a rule. To me it became one of accumulating signs his path was not good for me anymore. I stopped falling into the enforced surrendertrap. i Dare go as far as stating that 'taking a guru' is a form of immature behavior. But this could be necessary for some time. His path was good for beginners in spirituality. May who left early enough to not totally overrule their own personality, still exercising healthy discrimination, gained substantially from a path like this i guess. They performed on strength of their invoked aspiration. Prolonging that in more personal efforts.

It is for sure: i do not wish to enter his very own spirit place. Likewise i don't want to enter into Christian Heaven. There is not much difference between those. No go areas to me: something far from ultimate realisation!! More like a trap for a mass of believers (followers by the thousands...). I prefer to return to the starsystem from where my soul originated.

WHAT is The Supreme?
Yes it was 'easy' (with an edge!): embracing a kind of complete philosophy to be true. This is another trait coming from religious programming: believing that one particular path presents the whole truth.

Leaving Chinmoy means we have to get back to our own judgement as to decide what is truth! This is a longterm task. And one that never ends too. It requires continous work. This is not in line with western 'culture' which is very much about going on and on and on denying healthy reflection. Contemplating about the essence of God is part of this. Again this is rather personal and it would take too much space to go into detail on this. However some thoughts about it.

The different definitions of God from big religions are indeed not that different. They also have in common that they make people to worship them, FEELING futile about themselves (and at the very same time cherishing pride about being chosen: into the right religion they believe...). Now i don't wish to propagate an inflated ego. But hey: Godrealisation is not about staying small!

A God who wants/needs/prescribes/seduces to be worshipped is a demonic entity in my view. The Fear of 'God' which was even bragged upon at some time ago in history. Rulers are always presenting themselves as the good guys, you should take that also into account. So to me the God from the Bible as well as for instance Allah are entities who present themselves as ultimate creators, which they are not. In reality there is -according to me and others- a lifeforce which is truly unconditional, it's just there/here. So all these quite rigid rules can never be a direct expression of that. However that is the primitive force, indeed available to all. Now -through more evolved conciousness of what we do with this force we can learn to better direct it. Into what we prioritise and prevail i believe.

An important aspect about how one can view or consider God: this view has to be linked to the very structure of our universe. That is how we can also falsify these religious Gods. For creation is so much bigger than earth and our solar system. With many kinds and forms of life (nowadays i even believe that many solar systems are influencing the earthscene (we do receive their light, so suble imprints are possible) and are responsable for the marvelous multitude of species present here). Almost no information about that in Chinmoys work! So much for ultimate conciousness!!

Just a few more personal reflections. Our very sun, being just one of millions of stars in our Milky Way, provides UNCONDIONAL light. It shines for everything here on earth, providing energy to everything, no matter what. Think about that. According to science there are many millions of Milky Ways. To me being confronted with such multitude, it makes sense that these can be considered as being paralel universes in a way. Then again there may be multiple universa (containing each so many Milky Ways)! So here we have something reaching to infinity. That leads to the conclusion there are Gods/Creators on many levels. To believe that 'the ultimate creator' has a fixed rigid set of rules for humans to live by is sheer blasphemy in my opinion. Not more than a human projection. To be believed by sheepy people.

I'm interested in what others think about this and also personal procession of the Chinmoy philosophies.

CHINMOY'S PATH
I still love the message of selftranscendence! BUT CHINMOY DID NOT INVENT THIS. His path was a PERSONAL SELECTION from elements of Christianity, Buddism and Hindoeism along with some other and own creative influences. Presenting it as perfectly true whilst always dropping the disclaimer that 'The Supreme was ever-transcending'. HE DID NOT APPLY THAT TO HIS PHILOSOPHY. This was kind of blueprinted in "BEYOND WITHIN, a philosophy for the inner life". However it was HIS path indeed: Sri Chinmoy’s Path.

CORE ESSENCE is IDEALISM. Being perfect. This is an important aspect to reflect upon. Quite masculine also in performing this. Exercising willpower as dominant trait (including the will to surrender) in my experience. After all he was also called "The Power Guru".

I notice he did CREATE A RELIGION despite his talking that his path would not become one, i heard him say that. His path shares many of the same characteristics.

RELIGIONS CLAIM (PRETEND) TO:
-Speak only truth: everything they say is socalled true
-Bring the whole truth. Even claiming to be a quintessens of all paths/truth: this claim is not unique to Chinmoy's Path: also many contemporary ‘spiritual paths’ do perform this trick.
-Define definite definitions of good and evil. Propagating dogmatic ways. To be lived after. In reality all qualities are not absolute but relative: a very important difference.
-Taking some kind of reponsibility for your soul
-Deliver salvation through following that specific path
-You need them and thus Urge to follow! Chinmoy did for sure, didn’t know it was that serious, as being more part of outside rings i didn’t notice this so much. They are demanding blind faith and OBEDIENCE.
-promising reward in afterlife/next incarnation;
-provide for the supposed need of special personal for establishing a personal divine connection. Priests and the whole bunch come in here. Guru's fit into this same category.

So religious programming of mankind which has been going on for millenia provides for these mindsets. Chinmoy was in line with these, he used them too.

At the same time, now i address more to debunkers, we were no complete fools. It was our own efforts which provided genuine spiritual experience. With religions this is also the case. They of course also embody truths which are appealing and sincere efforts to live by them thus produce results.

This path was quite dogmatic, no way of peaking against the allpowerful guru. And as such in line with general religious and also political brainwashing = obey the rules. Revealed by songs on catchy music like:
♫He that is not with me, is against me♫. This sentence was supposedly a quote by Jesus, believe it or not.

Further enforcing characteristics include:
-performing and presenting outer 'miracles' ...
-masterfully using poetic language which is appealing and very much multi-interpretable: everyone can project their own fantasy on this. It simply sounds great. One becomes eager to accept it all.
-discouraging critical thinking, even attacking the mind itself as being unescapable unreliable. Yes, the mind can be tricky, i know. But the mind can also be illuminated! It has to be trained and examined, so that the personality becomes gradually really aligned.
-attacking the ego, 'the little i',compelling it to surrender (it is propagated that that is the proper thing to do) instead of going though a CONSTANT illuminationprocess on a personal basis. This attack is disempowering independant personality which is the base of more solid 'God-realisation' as i see this now: embodying divine qualities as shown in daily life!

-RIGID VIEW ON SEX
K.O., let's get juicy! Because SEX is indeed abused a lot and isolated from love and healthy devotion does not mean that sex itself is bad. Come on: it is the way we enter earth!! Making love is an art!!! Provided you do use it wisely this vital force can boost spirituality. Me myself had to go through a lot of different personal experience to be able to collect this insight, but now it is real.

OF CURSE you can indulge too much in (isolated) sex! In many cases that is a phase to live through, coming to your own conclusions. Everything can become an addiction if not guided careful enough (by yourself: through maintaining a healthy ego i'd like to add): sleeping, eating, shopping, working and... meditating! I think i was ADDICTED TO MEDITATION during my Chinmoyperiod. It made me empty again. But where did the stress come from? If you do not tackle that on a deeper level through investigating yourself through following your very own reactions (including taking feedback), it will remain like that: building up stress coming from your own personal twists (not the least because of the difference between who you are at the moment and what you demand yourself to be: the idealistic pictures to live after) and then meditate this stress away again for some time. Plus becoming dependant on this superficial way to 'transcend'.

As i see it nowadays religion and porn go together, they are alternate allies. Because of the rigid view against sex, sex is renounced by religion-fanatics. So they are not developed in their view and experience. But then rigid religion gets cast away and one then easily falls into the opposite: indulgence in a primitive way. I do mention porn here because the stories about Chinmoy performing sex are more feeling like PORN than about making love. Also i became interested in porn and even enslaved to it for some time after Chinmoy. Before maturing further!

SLEAZY SRI?
In the end it is not so strange he did it. For in his philosophy sex was kind of put aside: stating it was only a lower vital force of nature. That it was something which could destroy your spirituality according to him. It had to be conquered at all time, you had to always be on guard. That’s not too different from the old religious dogma which says  that sex is bad. Sex as an enemy. In this area Chinmoy was far from being illuminated. Check his life in this line: as a boy he was driven away from normal exploration, straight into abstention and possibly even used to secretly practising (given his possible earlier relation with Alo D.)?

The art of making love was not explored at all, even not in his own escapades. The way he performed is in line with his being: not too experienced in making love. Tantra is an enormous spiritual adventure itself, libraries full of that and he just puts that all away with few words. Whilst cultivating a HAREM himself...

Of course you can SUBLIMATE the vital sexdrive into work (which is also a common addiction in our society). Working harder to manifest the Supreme (as defined by this Guru) through your actions. I bought into it because at that time it was a kind of relief to not have to be in doubt about it. I had performed like a firm handfull of onenightstands and enjoyed one serious girlfriend before but the idea it was now all clear was appealing. An appealing trap i should correct myself.

So proper sex should better be honoured as a valuable force that increases the power of healthy sound spirituality. Then again it is about purity! Don’t forget that purity actually means: one thing, no pollution with other things. So oneness can be felt through unity with a chosen personal(!) partner. In the heart many times this was Chinmoy for all disciples. With a well chosen partner it is possible to reach deeper fulfilling levels: this is a quest and a challenge. I’m working on it, for it does mean having to look inside myself too! Choosing a good partner requires discrimination to be able to do this well.

What he did was VERY BAD. These people spoke out bravely and honestly! It must be taken into account there are probably many more ´cases´ (more female victims). And i certainly believe more than a few close disciples who liked this special treatment. Because he made them feel they were advanced and chosen disciples, directly appealing to their ego... He played it smart! Like a great POLITICIAN!!
He practised DOUBLE STANDARDS. However I still strongly believe he believed in his own JUSTIFICATIONS. Otherwise basic sincerity could not have been maintained. But was he progressing? Reality shows he was becoming more and more demanding instead of compassionate.

I feel he stayed as close to truth as possible, unconditionally(...) believing he was (re-)presenting ultimate truth. The (unofficial) claim from Chinmoy that he was JEFFERSON in a former incarnation sounds true to me, well it might be true. Jefferson kept slaves, this was not so long ago! He did important work to diminish slavery but kept own slaves till his end. Chinmoy felt at home in the U.S., possessed masterstatus in using English and was also acting like an experienced politician.

For me it is interesting to wonder about what he was thinking/believing when he did all this. I must state this part is speculation. Something like: 'i am faultless, so it is the Supreme who is commanding/dictating me and i am UNCONDITIONALLY surended to Him (...). So it is The Supreme working in and through me'. He was like this believing he was simply performing what The Supreme wanted, God's Will... Strange God who is overruling people like that...

I think he truly believed this was then a "special blessing" for "advanced disciples". He told them he was helping in purifying their vital. O yeah, praise The Lord or should we say The Ruler... So he believed in an elite. And as such the standard philosophy (no sex) in that way could still be valid to the masses (of diciples) with 'less developed conciousness'. This should lead to the conclusion that blind faith and unconditional surrender are major f-ck-ups.

Artur Smith tells the story that the Krishna-character appeared before him and told him to have gopi's. I feel it can be his own desire which makes this 'appearance' happen: he wants it to happen. Maybe that particular appearance of Krishna was not too illumated as well about sex?

Or was he nullifying his good KARMA in order to end his cosmic game? I don't believe so. These actions are not coming from the highest spiritual point of view, he just choose to believe so. He simply didn't walk his talk. However I do think karma is more than a kind of scoreboard, as other religions like also Islam claim. But honesty is definitely involved in it!

Then again it wouldn't have been so bad if he had only taken woman who wanted him as much. Then there would be some kind of equality. It would have been only taotally hypocrite (not changing his general philosophy to the outside world), now it was also really criminal (overruling the will of people).

For me i see his sex indeed as a serious form of INCEST. In the publicised testimonies one exdisciple defines it like that and i do agree. We have an fundamental unequal situation. Bound by secrecy. And even paying money for it. How low can you go?! Well even lower as a story tells that when the woman would become pregnant she should not even tell him... So much for responsability.

It all adds up.
Asking for money ("love-offerings!") from longerterm disciples fits into the emerging picture. I heard this during celebrations where i was present, they were asked to give 100 each to hem, receiving an extra blessing (wow!) in return. Taking money from the bank could have looked more suspicious. He paid his chosen sexslaves as stated in the testimonies. I call it a form of slavery because many were a kind of pushed to do so and always when he wanted it, not the other way around.

One was supposed to surrender on his path, following orders from the guru: because he was a socalled godrealised soul who knew everything better. No equality, any criticism was supposed to come from an unilluminated ego... It was always your fault in that 'vision'. NOT!

Madal's behavior in this aspect could even be labeled as being "satanic". Because of overruling the will of another person. A kind of compelling agressive persuading. Chinboy was EXPRESSINGLY USING THIS SURRENDERTALKING to get women so far when they were hesitating (obeying the rule of celibacy!) and saying: "this is my oneness with you", also saying his was purifying their vital andso.

When i do try to move into the mind of (a certain amount of) the women involved it truly becomes a sick story. This is horror!! But in the end the whole guru-play taking disciples to enlightenment is a lie in my vision. At the end of his life he was still pushing the blind obediencestory to the limit:  nr 10.LINK

From my outsider perspective and a fun point of view the sentence uttered by Chinmoy to a woman he was having sex with: "i am a brute" makes me laugh: i can easily imagine him saying that. From the victim's point of view there is no comic edge, it was an crime. He took advantage of woman who devotedly surrendered their life to him. You could call this a weakness. I state that it is also his propagated philosophy which is wrong. Very much in line with old religious programming concerning sex.

I think victims should NOT FORGIVE this man. It seems like a spiritual deed to forgive. In my vision the danger of the Christian way lies in forgiving on forehand, before doing the work of real inner research. That did not get much attention either on the Chinmoy path.

One step further, but too far for the victims, is that it is better he did it. This sounds like a bold statement but it is meant more subtle. For it becomes clear that indeed this philosophy is one repression of sex. It's far from being ultimate truth! If you feel you should: SPEAK UP! I do still love this one:
http://www.srichinmoysongs.com/aum-viraya-namaha

(So) CELIBACY IS NOT THE HIGHEST SPIRITUAL POINT OF VIEW in my view. When sex has been misused indeed celibacy can be true medicine for some time. But generally i feel sexual power and sexperience should be INCLUDED in true spirituality, for real spirituality needs to encompass all of human components. Sex is one very important vital force!

MAY IT BE CLEAR: making love with another person (including sex, but not only that) can be a ultimately fulfilling experience of ONENESS. I'm glad i experienced this! While knowing that all experience on earth is relative and always temporary. My conclusion is that making love can be utmost spiritual. That depends on both partners.

Bye Bye Sri2

WHAT ABOUT ME AND SRI